Władysław Tomaszewski
zmarł 3 grudnia 2018 r.
urodził się 26 czerwca 1928 r. w Dębowicy, położonej w powiecie radziechowskim na Kresach. W 1953 r. ukończył Państwowe Technikum Weterynaryjne w Kluczborku i otrzymał tytuł technika weterynarii. Podjął pracę w PZLZ w Bolesławcu, następnie w PZLZ w Białej Prudnickiej. W 1955 r. rozpoczął studia na Wydziale Weterynaryjnym w Wyższej Szkole Rolniczej we Wrocławiu, które ukończył w 1961 r. otrzymując tytuł lekarza weterynarii.
Po odbyciu stażu podyplomowego w PZLZ w Krapkowicach, objął stanowisko ordynatora w PZLZ w Prudniku, gdzie pracował do 1964 r. Stanowisko kierownika piastował w PZLZ w Lewinie Brzeskim do 1975 r., po czym przeszedł do PZLZ w Brzegu, gdzie był współtwórcą i pierwszym kierownikiem Punktu Opieki Weterynaryjnej nad Rozrodem Bydła i Higieną Mleka. W tym okresie pod kierunkiem naukowym prof. Alfreda Senze z Katedry Położnictwa i Rozrodu przy Akademii Rolniczej we Wrocławiu przeprowadził przewód doktorski zakończony obroną pracy doktorskiej i w 1972 r. otrzymał tytuł doktora nauk weterynaryjnych.
Po otrzymaniu praw emerytalnych w 1990 r. prowadził prywatną praktykę weterynaryjną do końca 2003 r.
Pan dr Tomaszewski całe swoje dorosłe życie podporządkował i poświęcił swojej pasji jaką była Weterynaria, doskonalił swoją wiedzę i przekazywał ją młodszym adeptom tej sztuki. Aktywnie uczestniczył w życiu samorządowym już od czasów studenckich, brał czynny udział w działalności Związku Lekarzy i Techników Weterynarii za co został wyróżniony Srebrną a następnie Złotą Odznaką Honorową tej organizacji. Od 1973 r. pełnił funkcję radnego. Wielokrotnie nagradzany przez centralne i lokalne władze administracji państwowej oraz samorządowej. przez 3 kolejne kadencje (12 lat) będąc aktywnym członkiem Zrzeszenia Lekarzy i Techników Weterynarii pełnił funkcję przewodniczącego Koła Terenowego w Brzegu. Przez 3 kolejne kadencje (12 lat) będąc aktywnym członkiem Zrzeszenia Lekarzy i Techników Weterynarii pełnił funkcję przewodniczącego Koła Terenowego w Brzegu.
W 1989 r. odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. W maju 1991 r. został wybrany do Rady Opolskiej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej I kadencji i brał udział w tworzeniu struktur naszego samorządu. Do końca lat 90-tych aktywnie działał w sekcji bujatrycznej Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych. Kawaler Medalu Św. Rocha z Montpellier.
Zwracał szczególną uwagę na poszerzanie wiedzy weterynaryjnej wśród lekarzy weterynarii oraz hodowców i rolników poprzez prowadzenie szkoleń i prezentacji a także przez publikowanie w pismach naukowych i branżowych. Jego pierwsze publikacje ukazały się w Medycynie Weterynaryjnej już w 1962 r. czyli w pierwszym roku po zakończeniu studiów i dotyczyły problemów związanych z rozrodem bydła. Praca lekarza terenowego nie zamknęła Go w okowach rutyny i nie pozwoliła na sformułowanie stwierdzenia "wiem już wszystko", lecz otworzyła przed nim wielkie możliwości poznawcze. Codzienne rozwiązywanie problemów hodowców oraz chęć pomocy swoim kolegom lekarzom wet. popychała Go w kierunku opracowania nowych metod leczenia oraz propagowania tak zdobytej wiedzy w ogólnie dostępnych publikatorach.
Szczególny nacisk kładł na nowe rozwiązania techniczne i metodologiczne terapii zwierząt gospodarskich. Opracował i cały czas doskonalił metodę użycia sondy magnetycznej do profilaktyki i leczenia zespołu urazowego zapalenia przedżołądków u bydła, przeprowadzał liczne szkolenia i pokazy w trakcie których swoją skutecznością wprowadzał w szczere zdumienie nawet kadrę naukową wydziałów weterynaryjnych oraz doświadczonych lekarzy praktyków z kraju i z zagranicy. Od początku lat 70-tych jako członek Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych wygłosił szereg wykładów, referatów i prezentacji kładąc szczególny nacisk no potrzebę praktycznego wykorzystywania wiedzy i umiejętności przez lekarzy terenowych w Polsce i za granicą.
Prowadził szkolenia posiadaczy bydła w zakresie pielęgnacji racic oraz higieny i schorzeń gruczołu mlekowego krów z naciskiem na przyczyny powstawania chorób tych narządów. W tym celu współpracował z innymi podmiotami krzewiącymi wiedzę wśród rolników, n.p.: Wojewódzka Służba Rolna, Ośrodki Postępu Rolniczego, Spółdzielnie Mleczarskie, Państwowy Zakład Ubezpieczeń, Gromady i Sołectwa. Bookmaker promos often include accumulator boosts, e.g., +5% winnings for 4 legs and +10% for 6 legs on selected leagues. These boosts can add value, but parlays still carry higher variance, so keep stakes modest. Register, verify your profile, and insert the free 1xbet promo code halfway through the form to unlock boosted parlays. Place bets that meet a minimum stake such as $2 and odds like 1.40+ per selection. Track exclusions (cashout, voids) and deadlines like 72 hours.
Wiele swoich artykułów opublikował w pismach branżowych takich jak: Medycyna Weterynaryjna, Biuletyn Informacyjny Opolskiej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej, oraz w czasopismach ogólnopolskich i lokalnych. Był cytowany przez innych autorów w prasie fachowej i popularno-naukowej.
W chwilach wolnych znajdował także czas na swoje inne zainteresowanie - gromadzenie wiedzy o dziejach swojej rodziny i innych rodów pochodzących z okolic miejsca swojego urodzenia, spisywanie ich pogmatwanych losów, obrazowe przedstawianie warunków w jakich przyszło im żyć. Wszystko to zostało zgromadzone w kilku wydanych książkach których dr Tomaszewski był ich inicjatorem i autorem.
Stanowi szczególny przykład lekarza weterynarii łączącego pracę terenową i naukową, pogłębiającego stale swoją wiedzę, dzielącego się nią ze swoimi kolegami i hodowcami oraz działającego społecznie.